Sterk
De introductie van de Ford Transit met sterke vijfcilinder motor was de tweede fase in een update van de Transit, die een jaar eerder was begonnen met de lancering van een gewijzigd uiterlijk.
Bij de nieuwe topmodellen met de vijfcilinder Puma motor werden die eerder gelanceerde uiterlijke wijzigingen grotendeels overgenomen, met uitzondering van één detail: de neus werd iets verlengd om de extra cilinder van het Puma blok onder te kunnen brengen en ook de grille ziet er nu iets anders uit. Voor de rest is de Transit met 200 PK sterke vijfcilinder motor geheel gelijk aan de Transits met viercilinder motoren.
Aan de laadruimte viel op zich niet zo veel te verbeteren. De Transit had al een vrij hoekige en functionele laadruimte, en heeft die bij de facelift gehouden. Wat eraan gewijzigd had kunnen worden is het inbouwen van mogelijkheden om de lading goed vast te zetten, het is een actueel onderwerp en terecht. Maar helaas was in de laadruimte van de Transit maar één sjoroog te vinden, in de instap bij de rechter schuifdeur. Want dat had onze testauto dan weer wel: een schuifdeur links en rechts, om de laadruimte van alle kanten perfect toegankelijk te maken. Bij Ford zijn die schuifdeuren mooi breed, een pallet is er zonder problemen doorheen te plaatsen. Overigens zijn extra sjorogen wel als optie te plaatsen.
Maar bij een besteller als deze Ford Transit met vijfcilinder Duratorq/Puma motor is de laadruimte niet het eerste waar je op let, in zo'n auto stap je vooral om te genieten van de prestaties waar hij toe in staat is.
Duivelse motor
Het vermogen van 200 pk staat in venijnig rood heel duidelijk op de carrosserie onder de naam 'Transit', en niet zonder reden, want Ford wil er een boodschap mee uitdragen.
Die boodschap komt er in grote lijnen op neer dat je hier toch te maken hebt met een heel bijzondere auto, een besteller met een roofdierachtig karakter, die medeweggebruikers op een onverwachte manier verschalkt, zoals een echte puma. Het ene moment zit hij nog keurig in de spiegel van zo'n besteller, het volgende moment is hij er voorbij en laat hij die auto zijn achterlichten zien.
Wanneer de Puma vijfcilinder zich schrap zet, dan gebeurt er van alles onder de motorkap. Er komt een dusdanige power vrij dat de elektronische regelsystemen er de handen vol aan hebben om het allemaal in goede banen te leiden. Binnen zo'n vijftien seconden zit je vanuit stilstand op 100 km/uur, een acceleratie die door weinig bestellers wordt geëvenaard. Overigens was de Transit bij die actie wel leeg, volledig geladen zou hij er ongetwijfeld iets langer over hebben gedaan – dat zie je ook aan de gemeten acceleratietijden bij deelbelading, die wat lager uitkomen.
Ook de elasticiteit van de motor laat weinig te wensen over, in de vijfde versnelling zakt hij probleemloos terug naar een snelheid van zo'n zestig kilometer per uur en pakt vervolgens de draad weer op zonder terug te hoeven schakelen. En dat ondanks het feit dat de Jumbo-uitvoering die wij reden, bepaald niet klein is qua hoogte en dus een flinke luchtweerstand heeft. Maar de Puma motor maalt er allemaal niet om, hij heeft het naar zijn zin in de Transit. Wat verbruik betreft doet hij het ook niet verkeerd, wij kwamen uit op een gemiddelde van iets meer dan 11 liter per 100 kilometer.
Daarmee is hij niet de zuinigste besteller – maar de Puma motor heeft dan ook vijf cilinders in plaats van vier, zoals bij de meeste overige motoren in bestellers. Al die monden moeten gevoed worden, en dat kost dus wat extra brandstof. Bovendien is dit een motor die je graag op zijn staart trapt, en dat kost ook wat extra. Maar daar krijg je wel een heleboel rijplezier voor terug.
De motor is overigens wel hoorbaar aanwezig, hij zit niet rustig in het vooronder maar geeft duidelijk blijk van zijn aanwezigheid. Storend is het niet – het hoort een beetje bij zo'n motor met pit.
Goed afgewerkt
Op de markt doet Ford het traditioneel goed met de Transit, hij behoort al jarenlang tot de top in zijn segment. Dat heeft onder andere te maken met het feit dat Ford al jarenlang een bepaald niveau weet te handhaven wat betreft de afwerking en inrichting van de Transit.
Het is geen hoogwaardig niveau in die zin dat Ford de trends bepaalt onder de bestellers, maar het is wel allemaal zeer degelijk. Onder de bestellers in zijn klasse is de Transit wat betreft vormgeving en afwerking een auto die het heel goed kan opnemen tegen de directe concurrentie: hij heeft hetzelfde te bieden wat betreft de indeling, de afwerking en het comfort van de cabine, en zelfs een wat functionelere laadruimte, omdat hij wat hoekiger is dan bij de meeste concurrenten.
In de praktijk is deze Ford Transit met Puma/Duratorq 3,2 liter motor weer vooral een efficiënte besteller. Met een laadvloerhoogte van ongeveer 70 cm en een als optie leverbare handige opstaptrede in de achterbumper, loop je aan de achterkant probleemloos naar binnen en naar buiten, zelfs met je handen vol pakjes. Aan de rechterkant zit een flinke schuifdeur, ook weer met een instaptrede, zodat het in- en uitstappen ook daar zonder moeite gaat. De laadruimte wordt optioneel dus geleverd met sjorogen op de vloer en op halve hoogte, zodat elke lading goed is vast te zetten. Tegen meerprijs levert Ford de Transit besteller ook met een rubberen antislipmat op de vloer en gedeeltelijk beklede zijwanden.
Veel aandacht is er eveneens besteed aan de veiligheid bij de Transit. En dan hebben we het niet alleen over actieve en passieve voertuigveiligheid, maar ook over het beschermen van de Transit tegen ongewenst bezoek. Zo heeft deze Transit weer de z.g. lock and latch veiligheidssloten meegekregen, die het nagenoeg onmogelijk maken om deze te kraken. Het eigenlijke slot zit in een soort plaatstalen kluis, waar je weinig grip op krijgt met de hulpmiddelen welke autokrakers doorgaans gebruiken. Bovendien is er geen manipuleerbare verbinding meer tussen het slotmechanisme en de vergrendeling zelf, zodra de auto gesloten is. Hengelen naar een verbindingsstang of -kabel in een deur om het slot te openen, heeft dus geen zin meer omdat deze er gewoon niet is. Het openen van de motorkap vanuit de cabine is ook niet langer mogelijk, die kap wordt geopend met een sleutel. Al die sloten open je bij de Transit met slechts één enkele sleutel, die bovendien werkt op de tankdop en fungeert als startsleutel.
Om de veiligheid van de Transit als verkeersdeelnemer te verbeteren, kreeg hij o.a. grote ruiten die een beter zicht bieden. Met name de lage zijruiten bieden een zeer groot zichtveld, waarschijnlijk groter dan bij de meeste concurrenten. Bovendien is de voorste zijruit zo groot dat de volledige buitenspiegel erin te zien is. Geen zijruitstijl meer die het spiegelbeeld in tweeën verdeelt, maar een ongehinderd zicht. In het spiegelarmatuur bevinden zich twee spiegels. Bovenin de gebruikelijke spiegel en onderin een kleine groothoekspiegel, die een breed beeld geeft van de directe omgeving van de auto en zo de dode hoek minimaliseert. Door de omvang van de zijruiten konden de spiegels niet meer op de portieren worden gemonteerd, maar moesten deze verhuizen naar de A-stijl.
De voordelen daarvan zijn een zo goed als trillingvrije montage en een groot zichtveld omdat de spiegels vrij ver naar voren zijn geplaatst. Nadeel is dat de spiegels niet meer van binnenuit met de hand te verstellen zijn, tenzij je uitzonderlijk lange armen hebt. Standaard zouden die spiegels dus eigenlijk voorzien moeten zijn van elektrische spiegelverstelling. Maar die handige voorziening staat bij Ford op het optielijstje.
Ook het zicht naar voren is uitstekend, door de lage onderlijn van de voorruit in combinatie met een zodanig aflopende motorkap dat hij het zicht niet beïnvloedt.
Bij de inrichting van de cabine van de vernieuwde Transit bleef de nadruk gericht op functionaliteit en niet op frivoliteiten. Het vernieuwde dashboard en het ook verder grondig gewijzigde interieur geven de cabine van de nieuwe Transit weliswaar wat meer dan bij de voorganger het karakter van een personenauto, maar dat behoort tot de huidige trends.
Bergruimte
Gebleven bij Ford is veel aandacht voor de praktische kanten van het werken in en met een besteller. Zo heeft de Transit volop bergruimte, op praktische plaatsen in en om het dashboard.
Interessant detail bij deze Jumbo was een afgesloten bergruimte boven het cabinedak, welke alleen vanuit de laadruimte toegankelijk is: een ideale plek om kleingoed in op te bergen, of spullen die wat uit het zicht moeten blijven.
De zit achter het stuur is uitstekend door de ruime verstelbaarheid van de chauffeursstoel, die in totaal in acht horizontale en verticale posities kan worden versteld. Bijzonder overzichtelijk is de indeling van het instrumentenpaneel, de plaatsing van de verschillende meters volgt precies de bovenrand van de stuurwielspaken, zodat ze altijd perfect in het blikveld zitten. Onze testauto had aan de bijrijderskant een tweezits bank, als alternatief is er een enkele verstelbare stoel te monteren. Overigens blinkt de chauffeursstoel niet uit door zijdelingse steun, de zitting is vrij kort en vlak.
De Transit met 200 PK Puma/Duratorq motor gedraagt zich op de weg als een zeer vlotte en sportieve auto, die een comfortabele wegligging combineert met een uitstekende koersvastheid en direct reagerende besturing. Zonder problemen dirigeer je hem precies in de richting waarin je hem hebben wilt, met oneffenheden in de weg maakt de vering korte metten – de meeste voel je niet in de cabine.
Samenvattend
Met deze sterkste Transit heeft Ford een pracht van een besteller in het programma, die zich vooral qua prestaties onderscheidt van zijn concurrenten – hij laat de meesten probleemloos achter zich. Dat alles combineert hij met een zeer praktisch vormgegeven carrosserie en een mooie cabine, die veel mogelijkheden biedt voor persoonlijke keuzes wat betreft specificatie en inrichting. Wat de afwerking betreft is ook deze Transit weer typisch Ford: er valt weinig op aan te merken, maar hij zit ook nèt niet op een topniveau. Aan de andere kant: over de restwaarde hoef je je bij een Ford Transit geen zorgen te maken, zeker niet met een motor als deze 3,2 liter Duratorq aan boord. En dat is toch een mooie geruststelling.
|
|
|
|
Het instrumentenpaneel is gelijk aan dat van de overige Transits. |
|
Goed zicht op de spiegel door de brede ruit. |
| |
|
|
|
|
|
Bigfront radio en navigatiesysteem, handig schakelpookje. |
|
oplampunit in een contrasterend gekleurd bumperpaneel: mooi. |
| |
|
|
|
|
|
Op het dashboard is veel bergruimte te vinden. |
|
De grille van de Transit met 200 PK motor heeft een honingraatraster. |
| |
|
|
|
|
|
Riante cabine. |
|
Goed toegankelijke jumbo laadruimte, met extra hoog dak en betimmering. |
| |
|
|
|
